Σάββατο, Ιανουαρίου 26, 2013

Οι 50 κορυφαίες ατάκες του Μουρίνιο!

Ο Ζοζέ Μουρίνιο συμπληρώνει 50 μισό αιώνα ζωής και το ιταλικό eurosport θυμάται 50 διάσημες φράσεις του σε Τσέλσι, Ίντερ και Ρεάλ, οι οποίες έμειναν στην ιστορία.

 

 Ο Ζοζέ Μουρίνιο στην Τσέλσι

 

"Σας παρακαλώ να μην με αποκαλείτε αλαζόνα, όμως είμαι πρωταθλητής Ευρώπης και πιστεύω ότι είμαι ξεχωριστός (κατά την παρουσίασή του από την Τσέλσι το καλοκαίρι του 2004 όταν και είχε αυτοχαρακτηριστεί "special one")".

"Εάν ήθελα μία εύκολη δουλειά θα παρέμενα στην Πόρτο: μία ωραία μπλε καρέκλα, ένα Τσάμπιονς Λιγκ, ο Θεός, και μετά τον Θεό εγώ".

"Ο Βενγκέρ έχει πραγματικό πρόβλημα μαζί μας και πιστεύω ότι αυτός είναι εκείνο που στην Αγγλία αποκαλούν ηδονοβλεψίας. Του αρέσει να παίρνει μάτι".



 "Ο Ρόμπσον είναι προπονητής πρώτης γραμμής, της άμεσης επαφής με τους παίκτες, που τον απασχολεί κυρίως η επίθεση, το τελείωμα των φάσεων".

"Όταν είδα τον Ράικαρντ να μπαίνει στα αποδυτήρια του διαιτητή στην ανάπαυλα των δύο ημιχρόνων δεν μπορούσα να το πιστέψω. Όταν αποβλήθηκε ο Ντρογκμπά δεν μου έκανε καμία έκπληξη (στο πλαίσιο των αναμετρήσεων της Τσέλσι με τη Μπαρτσελόνα στο Τσάμπιονς Λιγκ της σεζόν 2004-05)".

\
 "Η Μπαρτσελόνα είναι ένα μεγάλο πολιτιστικό κέντρο με μεγάλα θέατρα και εκείνο το παιδί έχει μάθει αρκετά καλά. Έχει μάθει να υποδύεται όταν παίζει (η αναφορά στον Λιονέλ Μέσι κατά τη διάρκεια των αναμετρήσεων της Τσέλσι με τη Μπαρτσελόνα στο Τσάμπιονς Λιγκ της σεζόν 2005-06)".

"Εγώ αγαπώ τις Aston Martin. Εάν μου ζητήσεις όμως 1 εκατομμύριο στερλίνες για μία Aston Martin σου απαντώ: Φίλε, είσαι τρελός. Η Aston Martin κοστίζει 250 χιλιάδες στερλίνες (αναφερόμενος σε λανθασμένες μεταγραφικές επιλογές της Τσέλσι)".

"Τρία χρόνια χωρίς να κατακτήσει μία Πρέμιερ Λιγκ; Δεν πιστεύω ότι στη θέση του θα είχα ακόμα δουλειά  (αναφορά σε Ράφα Μπενίτεθ)".



 "Θα σας λείπω, ειδικά όταν θα αρχίσετε να χάνετε και εντός έδρας (στους οπαδούς της Τσέλσι λίγο πριν φύγει)".

"Στη φιλοφοσία ενός λούζερ αυτό ήταν μία μεγάλη σεζόν (αναφερόμενος στον Άβραμ Γκραντ που είχε μόλις χάσει το Τσάμπιονς Λιγκ το 2008)".

Ο Ζοζέ Μουρίνιο στην Ίντερ

"Εγώ δεν είμαι ηλίθιος (στην παρουσίασή του από την Ίντερ)".

"Πάντα έλεγα ότι οι παίκτες μου είναι οι καλύτεροι στον κόσμο. Το έκανα όταν προπονούσα μία μικρή ομάδα, το έκανα στην Πόρτο και μετά στην Τσέλσι. Τώρα οι κορυφαίοι στον κόσμο είναι οι ποδοσφαιριστές της Ίντερ".

"Δεν είμαι ο καλύτερος στον κόσμο αλλά νομίζω ότι δεν υπάρχει κάποιος καλύτερος από μένα".
"Ο Λο Μόνακο; Γνωρίζω τον μοναχό του Θιβέτ, το Πριγκηπάτο του Μονακό, τη Μπάγερν Μονάχου, το Γκραν Πρι του Μονακό. Δεν γνωρίζω άλλους ("καρφί" για τον τότε εκτελεστικό διευθυντή της Κατάνια και νυν της Παλέρμο, Πιέτρο Λο Μόνακο, με τον οποίο είχαν έρθει σε φραστική αντιπαράθεση)".




 "Μελετούσα ιταλικά πέντε ώρες την ημέρα και για πολλούς μήνες προκειμένου να μπορώ να επικοινωνώ άψογα μαζί σας, την ομάδα και τους οπαδούς. Ο Ρανιέρι ήταν στην Αγγλία για πέντε χρόνια και κουραζόταν να πει στα αγγλικά ακόμα και τις λέξεις "καλημέρα" και "καλό βράδυ".

"Εγώ θυμάμαι την 1η Μαΐου, την 25η Απριλίου που για μας τους Πορτογάλους έχει μία άλλη σημασία σε σχέση με εσάς, θυμάμαι την 25η Δεκεμβρίου, την 26η Ιανουαρίου, την 4η Νοεμβρίου, τη δεύτερη ημέρα του Φεβρουαρίου. Η 5η Μαΐου δεν είναι τίποτα. Δεν καταλαβαίνω, δεν είμαι ειδικός στις ημερομηνίες. Εάν η Ίντερ θέλει να θυμάται κάποιες ημερομηνίες, έχει εκείνες των 16 πρωταθλημάτων που έχει κατακτήσει. Η 18η Μαΐου είναι πιο σημαντική από την 5η Μαΐου, ημερομηνία που είναι πιο σημαντική ουσιαστικά για τη Γιουβέντους. Θυμάμαι τα πρόσωπα που έχασα στη ζωή μου αλλά δεν θυμάμαι πότε τα έχασα, θέλω να θυμάμαι μόνο τα όμορφα πράγματα. Και έτσι πρέπει να κάνει η Ίντερ. Θα θυμάμαι για πάντα την ημέρα που θα κατακτήσουμε αυτό το πρωτάθλημα (λίγο πριν το πρώτο του σκουντέτο με την Ίντερ και αναφερόμενος στο χαμένο πρωτάθλημα του 2002 για τους "νερατζούρι", με την ήττα 4-2 από τη Λάτσιο στις 5 Μαΐου)".



 "Δεν μου αρέσει η διανοουμενίστικη πορνεία, μου αρέσει η διανοουμενίστικη τιμιότητα".
"Μιλάω με τους δημοσιογράφους επειδή είμαι υποχρεωμένος. Ο Σπαλέτι μιλάει πριν από τα ματς, μιλάει στην ανάπαυλα των ημιχρόνων και μιλάει μετά τα ματς: είναι "primetime", είναι φίλος με όλους".
Μπορώ να δουλέψω παραπάνω. Αυτό που δεν μπορώ είναι να κάνω θαύματα. Δεν είμαι ο Χάρι Πότερ".

"Ακούω τον θόρυβο που κάνουν οι εχθροί μου και μου αρέσει".



 "Μόνο ένας ανάμεσα σε 21 άτομα δεν ήθελε να μου δώσει το τιμητικό βραβείο αλλά αυτό είναι φυσιολογικό, ούτε ο Χριστός άρεσε σε όλους".

"Δύο τίτλοι για εμάς και κανένας για τους άλλους. Για την ακρίβεια δύο για μας και ένας για τη Λάτσιο, κανένας για τη Γιούβε και κανένας για τη Μίλαν. Έτσι είναι το ποδόσφαιρο".

"Ήξερα ότι είναι ένα θαύμα της φύσης όμως δεν πίστευα ότι θα ήταν τέτοιος άνθρωπος. Πιστεύω ότι υπάρχει κάποιο λάθος στην ταυτότητά του. Δεν μπορεί να είναι 36 ετών, πρέπει να είναι το πολύ 25-26 (η αναφορά του σε Χαβιέρ Σανέτι)".



 "Δεν ευθύνομαι εγώ που η Ίντερ δεν κατακτούσε το τρόπαιο για 50 χρόνια. Ευθύνομαι μόνο για το γεγονός ότι πήρα το τρόπαιο πέρυσι με την Ίντερ".

"Δείξαμε τα διαπιστευτήριά μας, μπορούσαμε να χάσουμε αυτό το ματς μόνο αν μέναμε με 6. Αυτός ήταν ο μοναδικός τρόπος για να το χάσουμε, επειδή και με 7 θα το κερδίζαμε".

"Στην ιστορία του Τσάμπιονς Λιγκ υπάρχει μόνος ένας σύλλογος και μόνο ένας προπονητής που νικούσαν με 3-0 και έχασαν τον τελικό ("σπόντα" για τον Κάρλο Αντσελότι και τον τελικό της Κωνσταντινούπολης, όπου η Μίλαν έχασε το τρόπαιο αν και προηγήθηκε με τρία γκολ διαφορά στο ημίχρονο απέναντι στη Λίβερπουλ)".



 "Μεγάλη περιοχή που να έχει μήκος 25 μέτρα υπάρχει μόνο μία στην Ιταλία ("καρφί" για Γιουβέντους)".

"Η ενόχληση του Ρανιέρι; Τι πράγμα είναι η ενόχληση του Ρανιέρι; Διάβασα και γνωρίζω μόνο την 
"Ναυτία" του Ζαλν-Πολ Σαρτρ, του φιλοσόφου, του κατόχου Νόμπελ αλλά και του παθιασμένου με το ποδόσφαιρο".

"Όταν ήρθα στην Ίντερ δεν είχα καν ούτε ένα γραφείο. Όταν θα αποχωρήσω, ο αντικαταστάτης μου θα έχει".



 "Ο Κρόιφ λέει ότι δεν είμαι καλό παράδειγμα για τους νέους; Δεν θυμάμαι μία ομάδα που να έχει χάσει και οι αντίπαλοί μας να μην μπορούν να πανηγυρίσουν μέσα στο γήπεδο επειδή άνοιξαν τα μπεκ (αναφορά στο Μπαρτσελόνα-Ίντερ, ημιτελικά Τσάμπιονς Λιγκ 2010, με τους "νερατζούρι" να παίρνουν την πρόκριση για τον τελικό και την ώρα των πανηγυρισμών τους να ανοίγουν τα μηχανήματα αυτόματου ποτίσματος στο χορτάρι του "Καμπ Νόου").

"Ένας νικητής δεν κουράζεται ποτέ να νικάει και εγώ δεν θέλω να χάνω ποτέ".

"Θέλουμε να κυνηγήσουμε ένα όνειρο, είναι αλήθεια, είναι όμως άλλο πράγμα να κυνηγήσουμε ένα όνειρο και διαφορετικό να κυνηγάμε μία ψύχωση. Εμείς δεν έχουμε εμμονή με το τρόπαιο του Τσάμπιονς Λιγκ, απλά ονειρευόμαστε να το κατακτήσουμε".


"Ο Μπαλοτέλι είναι εδώ εξαιτίας του Στάνκοβιτς, ο οποίος έκλαψε επειδή ήθελε να έρθει. Του είπα "τι θέλεις να έρθεις, για να κάνεις διακοπές; Δεν μπορείς να παίξεις. Λοιπόν, εάν έρθεις εσύ θα έρθουν όλοι και θα συμπεριληφθούν όλοι (πριν από τον τελικό του Τσάμπιονς Λιγκ του 2010)".

Ο Ζοζέ Μουρίνιο στη Ρεάλ Μαδρίτης

"Είμαι ο Ζοζέ Μουρίνιο και δεν αλλάζω. Έρχομαι εδώ με όλες τις αρετές και όλα τα ελαττώματά μου (κατά την παρουσίασή του από τη Ρεάλ Μαδρίτης)".

"Με εξαίρεση τον Καπέλο, οι υπόλοιποι προπονητές που ήρθαν στη Ρεάλ ήθελαν να ξεκινήσουν από εδώ να φτιάχνουν το βιογραφικό τους. Όταν ήρθαν υποχρεώθηκαν σε πειραματισμούς και έτσι ο κόσμος έκανε λόγο για διαφορά επιπέδου μεταξύ των παικτών και του προπονητή. Για αυτό το λόγο ο σύλλογος επέλεξε τώρα έναν προπονητή που έχει κατακτήσει πιο πολλά απο τους παίκτες και έχει ένα σημαντικότερο βιογραφικό (κατά την παρουσίασή του από τη Ρεάλ)".



 "Ο Μπενίτεθ; Περίμενα να με ευχαριστήσει για τον τίτλο που πήρε στην Ίντερ".

"Εγώ να έχω επιχείρηση μαζί με τον διαιτητή Μπεκερένσα; Όχι, αλλά ίσως στο Όσλο να υπάρχει ένα εστιατόριο που να ανήκει από κοινού στον διαιτητή Έβρεμπο και στον Γουαρδιόλα".

"Δεν είμαι κάποιος, όμως θα μου άρεσε ένα Μπερναμπέου λίγο πιο θερμό".

"Εγώ είμαι ιντερίστα, όχι ψευτο-ιντερίστα. Θέλω πάντα να νικάει η ομάδα, οποιοσδήποτε είναι ο προπονητής".


"Όλοι οι τίτλοι είναι ωραίοι, αλλά η La Liga ήταν το δυσκολότερο από τα επτά πρωταθλήματα που έχω κατακτήσει (αναφερόμενος στο πρωτάθλημα που πήρε με τη Ρεάλ)".

"Αγαπώ το ποδόσφαιρο, αγαπώ να προπονώ και  πιθανότατα θα είμαι στους πάγκους και μετά τα 70 μου χρόνια. Είμαι μόλις στο ξεκίνημα της καριέρας μου".

"Προετοιμάζω τον ημιτελικό παίζοντας με 10 παίκτες. Επειδή έχω παίξει κόντρα στη Μπαρτσελόνα με την Τσέλσι και τελείωσα με 10 παίκτες. Με την Ίντερ τελείωσα πάλι με 10 το ματς απέναντι στη Μπαρτσελόνα. Προετοιμάζω λοιπόν τους παίκτες γνωρίζοντας πως υπάρχουν πολλές πιθανότητες να παίξουμε και πάλι με 10".



 "Εάν εγώ πω στην UEFA αυτά που σκέφτομαι και αισθάνομαι, τότε θα τελειώσει εδώ η καριέρα μου. Και από τη στιγμή που δεν μπορώ να πω αυτό που νιώθω, έχω μόνο μία ερώτηση. Και ελπίζω μία ημέρα να έχω μία απάντηση. Η ερώτηση είναι: γιατί; Γιατί; Γιατί Έβρεμπο; Γιατί Μουζάκα; Γιατί Ντε Μπλίκερε; Γιατί Φρισκ; Γιατί Σταρκ; Γιατί; Γιατί σε κάθε ημιτελικό συμβαίνει πάντα το ίδιο πράγμα; Γιατί η Τσέλσι δεν μπορούσε να πάει στον τελικό; Δεν ξέρω εάν είναι η διαφήμιση της UNICEF (σ.σ. διαφημίζεται στη φανέλα της Μπαρτσελόνα) που φταίει για όλα αυτά".

"Για μένα το τέλειο σενάριο επιστρέφοντας στην Αγγλία είναι να έχω ακόμα για αντίπαλο τον Φέργκιουσον. Εάν σταματήσει, χαμένο θα είναι το ποδόσφαιρο. Δεν είναι θέμα νεαρών ή γηραιότερων προπονητών; Τον φωνάζουμε αφεντικό. Γιατί για μένα είναι το αφεντικό όλων των προπονητών".



 "Υπάρχει ένα πράγμα στο οποίο πιστεύω ότι είμαστε ίδιοι, είναι ότι είμαστε δύο μεγάλοι προπονητές (αναφερόμενος στον Πεπ Γουαρδιόλα)".

"Θα μπορούσα να γράψω ένα βιβλίο 200 σελίδων για τα δύο χρόνια μου στην Ίντερ με τον Μάριο (σ.σ. Μπαλοτέλι) αλλά δεν θα ήταν ένα δραματικό ρομάντσο. Μάλλον θα ήταν κωμωδία επειδή είναι ένας διασκεδαστικός τύπος".

"Είμαι μέτριος; Σέβομαι τις απόψεις όλων, ακόμα και του Ζέμαν. Συγγνώμη, αλλά που παίζει αυτός ο Ζέμαν; Θα τον ψάξω στο google".



 "Ο Μέσι μεγάλωσε στην ομάδα στην οποία παίζει, όπως και οι συμπαίκτες του. Ο Κριστιάνο Ρονάλντο αντίθετα ήρθε από την Αγγλία και έδειξε την κλάση του σε ένα περιβάλλον άγνωστο σε αυτόν, μπαίνοντας μάλιστα σε μία ομάδα που έχανε εκείνο το διάστημα".

"Το να είσαι ο Κριστιάνο Ρονάλντο είναι πολύ πιο δύσκολο από το να είσαι ο Μέσι".

"Δεν είναι ανάγκη να είσαι πάντα σε μία άνετη θέση. Δεν είναι ανάγκη να είσαι πάντα σίγουρος ότι θα παίξεις σε κάθε ματς. Δεν είναι καλό για τους ποδοσφαιριστές (αιχμή για τον Ίκερ Κασίγιας και την απόφασή του να τον αφήσει στον πάγκο στα τελευταία ματς χρησιμοποιώντας στη θέση του τον "αναπληρωματικό" Αντάν).

Πηγή: Εurosport (ιταλική έκδοση), sport24.gr

Τετάρτη, Ιουνίου 27, 2012

Σέντρα το Σεπτέμβριο για το FIFA 13

Όπως κάθε χρόνο, έτσι και φέτος, η ποδοσφαιρική σεζόν για τους gamers ξεκινάει το Σεπτέμβριο με το νέο FIFA. Όπως ανακοίνωσε η ΕΑ, το πολυαναμενόμενο FIFA 13 κυκλοφορεί στις 28 Σεπτεμβρίου, για Xbox 360 (συμβατό με Kinect), PS3 (συμβατό με Move), PS Vita, PC, PS2, 3DS, PSP, iPhone, iPad, iPod Touch, Android και άλλα κινητά. Το FIFA 13 αναπαριστά το δράμα και την απρόβλεπτη φύση του ποδοσφαίρου, με καινοτομίες σε βασικούς τομείς, όπως η ΑΙ, οι ντρίμπλες, ο έλεγχος της μπάλας, τα μαρκαρίσματα, τα online χαρακτηριστικά και οι live υπηρεσίες. Σύμφωνα με την ΕΑ το FIFA 13 είναι το μεγαλύτερο και πιο βαθύ παιχνίδι στην ιστορία της σειράς, μετατρέποντας το franchise στο κοινωνικό δίκτυο του ποδοσφαίρου, στο οποίο οι fans αλληλεπιδρούν με εκατομμύρια άλλους ανά τον κόσμο. Δείτε ξανά το πρώτο gameplay trailer του FIFA 13 και πείτε μας αν πιστεύετε ότι το παιχνίδι θα καταφέρει να ανταποκριθεί στις τεράστιες προσδοκίες!



πηγή: http://game20.gr

Brujita, para siempre

Mετά από 19 χρόνια λαμπρής καριέρας, ο Χουάν Σεμπαστιάν Βερόν αποσύρθηκε από την ενεργό δράση...



Ήταν 9 Μαρτίου του 1975 και η Εστουδιάντες φιλοξενούσε την Χιμνάσιο στο clasico της Λα Πλάτα. Οι «ερυθρόλευκοι» νίκησαν με το εμφατικό 4-1 τους συμπολίτες, με τον θρυλικό Χουάν Ραμόν Βερόν να σκοράρει ένα από τα 4 τέρματα. Την ίδια μέρα, όμως, η γυναίκα του Βερόν έφερνε στον κόσμο τον γιο του, τον Χουάν Σεμπαστιάν. Ο προπονητής της Εστουδιάντες, Κάρλος Μπιλάρδο, το γνώριζε, αλλά δεν το αποκάλυψε στον Βερόν, καθώς ήθελε να είναι προσηλωμένος για το μεγάλο ντέρμπι.
Ο Χουάν Σεμπαστιάν Βερόν έμελλε να γράψει την δική του ιστορία στον ποδοσφαιρικό χάρτη. Ο Brujita (=μικρή μάγισσα) είχε αρνητικά, ίσως να ήταν και πολλά, αλλά όλοι ανεξαιρέτως αποδέχονται τον Βερόν ως έναν από τους πιο ποιοτικούς, έυστροφους και εμβληματικούς ποδοσφαιριστές της γενιάς του.
Τα πρώτα βήματα στην Αργεντινή
Ο Βερόν, όπως αναμενόταν, ξεκίνησε την καριέρα του από τις ακαδημίες της Εστουδιάντες Λα Πλάτα. Το 1994 υπέγραψε το πρώτο επαγγελματικό συμβόλαιο και μετατράπηκε σε βασικό στέλεχος της ομάδας. Την σεζον 1994/1995 αγωνίστηκε 38 φορές κι αποτέλεσε έναν από τους βασικούς παράγοντες για την επιστροφή της Εστουδιάντες στην πρώτη κατηγορία.
Την επόμενη χρονιά, στην πρώτη κατηγορία πλέον, αποτελούσε το αστέρι της ομάδας και μετά από 6 μήνες, τον Γενάρη του 1996 πήρε την μεταγραφή για την Μπόκα Τζούνιορς, στην οποία αγωνίστηκε για μέχρι το τέλος της σεζόν 95/96, έχοντας συμπαίκτη τον Ντιέγο Μαραντόνα.
Η πενταετία στην Ιταλία
Μία χρονιά στην πρώτη κατηγορία της Αργεντινής ήταν αρκετη για να πείσει την Σαμπντόρα του Σβεν Γκόραν Έρικσον να τον αποκτήσει. Εκεί, αγωνίστηκε με απόλυτη επιτυχία για 2 χρόνια, πραγματοποιώντας 62 συμμετοχές. Την επιτυχημένη του πορεία εξαργύρωσε με μια μεταγραφή 15 εκατομμυρίων στην Πάρμα, το 1998, με την οποία κατέκτησε -μέσα σ’ ένα χρόνο- το Κύπελλο Ιταλίας και το Κύπελλο ΟΥΕΦΑ, προπονούμενος από τον Αλμπέρτο Μαλεζάνι.
Το 1999, η Λάτσιο ξόδεψε 20 εκατομμύρια για να τον αποκτήσει και, μάλλον, δικαιώθηκε. Έμεινε εκεί μέχρι το 2001 και κατέκτησε ένα Σκουντέτο, ένα Κύπελλο Ιταλίας κι ένα Σούπερ Καπ Ιταλίας. Συνολικά, συμπλήρωσε 72 συμμετοχές και 14 γκολ, με σπουδαίους συμπαίκτες, όπως ο Νέντβεντ, ο Στάνκοβιτς κι ο Σιμεόνε και με προπονητή τον Έρικσον, τον άνθρωπο που τον πήγε στην Ιταλία.
Το όνειρο και η Αγγλική περιπέτεια
Ο μύθος λέει πως ο Βερόν ονειρευόταν από μικρός να αγωνιστεί στην Πρέμιερ Λιγκ και, συγκεκριμένα, στην Σέφιλντ Γιουνάιτεντ, όπου είχε αγωνιστεί και ο θείος του, Πέδρο Βέρντε. Το όνειρο του πραγματοποιήθηκε, αλλά με λίγο διαφορετικό τρόπο. Ο στόχος της Πρέμιερ επετεύχθη, όπως κι αυτός της Γιουνάιτεντ, μόνο που δεν ήταν η Σέφιλντ, αλλά η Μάντσεστερ.
Η Μάντσεστερ ξόδεψε το ποσό-ρεκόρ, εκείνη την εποχή, των 40 εκατομμυρίων ευρώ για να τον αποκτήσει. Η αλήθεια είναι πως δεν δικαίωσε τον Φέργκιουσον. Λίγο τα προβλήματα προσαρμογής, λίγο οι αυξημένες απαιτήσεις τον οδήγησαν σε μια κακή πρώτη χρονιά. Στην δεύτερη, τα πράγματα βελτιώθηκαν, αλλά ο κόσμος δεν είχε πειστεί.
Κάπου εκεί, εμφανίστηκε ο Ρανιέρι και η Τσέλσι, η οποία τον απέκτησε με 20 εκατομμύρια ευρώ, αλλά κι εκεί τα πράγματα δεν πήγαν καθόλου καλά. Το σύνολο: 14 συμμετοχές και 3 χρονιές δανεικός σε άλλες ομάδες.
Το πέρασμά του από την Αγγλία ήταν τόσο άσχημο, ώστε οι Times συμπεριέλαβαν την μεταγραφή του τόσο στην Μαντσεστερ, όσο και στην Τσέλσι στις 50 χειρότερες στην ιστορία της Πρέμιερ Λιγκ.
Back to base
Μετά από δύο χρόνια στην Ίντερ, ο Βερόν επέστρεψε στην ομάδα της καρδιάς του, την Εστουδιάντες, όπου κι έκλεισε την καριέρα του.
Στην Αργεντινή επέστρεψε το 2006, ως δανεικός από την Τσέλσι και πολύ γρήγορα κατέκτησε το Απερτούρα, το 2007. Η σαιζόν 2007/2008 δεν ήταν η καλύτερη για τον Βερόν, καθώς είχε ορισμένους μικροτραυματισμούς. Την επόμενη χρονιά, όμως, κατάφερε να οδηγήσει την Εστουδιάντες στα τελικά του Κόπα Σουδαμερικάνα και στο Κόπα Λιμπερταδόρες του 2009.
Το 2009 ήταν η καλύτερη χρονιά στην καριέρα του, αλλά και μια από τις καλύτερες στην ιστορία της Εστουδιάντες. Για πρώτη φορά, έπειτα από 30 χρονιά, η Εστουδιάντες βρέθηκε στον τελικό του Λιμπερταδόρες, το οποίο και κατέκτησε απέναντι στην Κρουζέιρο, με τον Βερόν να ανακηρύσσεται MVP του τουρνουά.
Ακολούθησαν άλλες τρεις επιτυχημένες χρονιές, μέχρι να φτάσουμε στις 17 Ιουνίου του 2012. Μια μέρα που θα θυμούνται όλοι οι οπαδοί της Εστουδιάντες, αφού αποχαιρέτησαν τον σπουδαίο αρχηγό τους. Η Εστουδιάντες νίκησε με 1-0 την Ολίμπο, αλλά ελάχιστοι ασχολήθηκαν με αυτό.
Μια μπλούζα με το νούμερο «11″ και το όνομα «Ευχαριστούμε, brujita» και πολλά πανό λατρείας, μεταξύ των οποίων κι ένα που έγραφε: «Ο γέρος μου έλεγε ιστορίες για το πώς έπαιζε ο μπαμπάς σου, τώρα εγώ θα λέω στα εγγόνια μου ότι σε είδα να παίζεις, σε ευχαριστώ Μάγισσα «, συνέθεταν ένα απόλυτα συγκινητικό σκηνικό.
To αφιέρωμα του sportculture.gr στον Χουάν Σεμπαστιάν Βερόν κλείνει με μερικά λόγια του Ντιέγο Μαραντόνα, όταν ο Βερόν μετακόμισε στην Αγγλία για την Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ:
«Ο Χουάν είναι κάτι ξεχωριστό. Η Μάντσεστερ αγόρασε ένα σπουδαίο παίχτη. Υπάρχουν ελάχιστοι παίχτες στον κόσμο που μπορούν να κάνουν τα πάντα στο γήπεδο. Ο Βερόν είναι ένας από αυτούς. Πιστεύω ότι κάποτε θα μνημονεύεται ως ένας από τους σπουδαίους του ποδοσφαίρου. «Μπορεί να μην έκανε την λαμπρή καριέρα που έκαναν άλλοι, σύγχρονοί του, μπορεί να μην αγωνίστηκε για πολλά χρόνια σε τοπ επίπεδο, αλλά ο Βερόν κατάφερε να επαληθεύσει τον Μαραντόνα. Όλοι θα τον θυμούνται ως έναν από τους πιο γοητευτικούς ποδσοφαιριστές.


πηγή: sportculture.gr

Παρασκευή, Μαρτίου 30, 2012

Concept car που έκλεψαν καρδιές αλλά δεν βγήκαν στο δρόμο

Υπήρξαν ορισμένα εντυπωσιακά concept cars τα οποία κέρδισαν το ενδιαφέρον του κόσμου, στις διεθνείς εκθέσεις αυτοκινήτου στην υφήλιο, όμως ποτέ δεν βγήκαν στην παραγωγή. Μερικά από αυτά τα εντυπωσιακά πειραματικά μοντέλα παρουσιάζουμε σήμερα.

Τα concept cars αποτελούν το μεγάλο κλου στις εκθέσεις αυτοκινήτου σε όλο τον κόσμο. Μερικά , μετά από κάποια χρόνια, βγήκα στην παραγωγή. Κάποια άλλα όχι. Όμως ακόμη τα νοσταλγούμε γιατί ήταν πραγματικά υπέροχα.

ΒΜW M1 Homage

Παρουσιάσθηκε το 2008, 30 χρόνια από την πρεμιέρα των θρυλικών Μ1. Όσοι το είδαν για πρώτη φορά μίλησαν με κολακευτικά σχόλια, του τύπου «πρόκειται για ένα σεξουαλικό φετίχ από χάλυβα που χρησιμοποιεί τεχνολογία αιχμής».

Όπως και οι πρώτες Μ1, το concept car του 2008 έχει τοποθετημένο τον κινητήρα στο κέντρο. Και ο κινητήρας είναι ένα 6κύλινδρο σε σειρά μοτέρ.

Το 2008 έγινε πολύς λόγος για το αν και κατά πόσο το ΒΜW M1 Homage θα μπει στην παραγωγή ως απάντηση στον ενδογερμανικό ανταγωνισμό των Audi R8 και Μercedes SLR. Έναν σκληρό ανταγωνισμό κορυφαίων supercars. Τελικά, η M1 Homage , παρά τις φήμες που κατά καιρούς κυκλοφορούσαν ότι τελικώς θα την δούμε στους δρόμους, δεν μπήκε ποτέ στην παραγωγή.

Chevrolet Corvette Four-Rotor

Κανείς δεν μπορεί να υποστηρίξει ότι η Chevrolet παρουσίασε ποτέ τολμηρές ιδέες στα μοντέλα παραγωγής ή τα concept car που κατά καιρούς παρουσιάζει. Η εξαίρεση που επιβεβαιώνει τον κανόνα είναι φυσικά η Corvette. Έτσι, όταν το 1973 παρουσιάσθηκε η Corvette Four-Rotor, το κοινό ήταν αρκετά ενθουσιασμένο.

Στην 10ετία του 1970 όταν στις κινηματογραφικές οθόνες κυριαρχούσε ο ατσαλάκωτος Τζέιμς Μπόντ, το δημιούργημα της αμερικανικής φίρμας ήταν ασορτί με την εποχή του. Το αυτοκίνητο διέθετε κινητήρα Wankel (περιστροφικό) -που σήμερα συναντούμε στο Mazda RX-8 - και είχε απόδοση 400 ίππων.

Maserati Birdcage

Η Birdcage της Maserati είναι ένα από τα πιο σέξι concept car που έχουν εμφανισθεί ποτέ. Και είναι σίγουρο πως όσοι βλέπουν το συγκεκριμένο πειραματικό μοντέλο, νιώθουν μεγάλη ζήλια γιατί δεν θα μπορέσουν ποτέ να το κάνουν δικό τους.

Όπως υποστήριζε η ιταλική φίρμα, το αυτοκίνητο εξοπλιζόταν με έναν V12 κινητήρα απόδοσης 700 ίππων.

Mercedes C111

Για πολλούς, το 1970 δεν ήταν πολύ καλή χρονιά για τη Mercedes. Όμως αυτό το όμορφο πειραματικό μοντέλο με την ονομασία C111 που παρουσιάσθηκε από την γερμανική φίρμα κέρδισε τις εντυπώσεις και τα ευμενή σχόλια όλου του κόσμου. Το C111 εκτός της όμορφης εμφάνισης διακρίνεται και για τις πόρτες gull-wing (φτερά γλάρου).

Saab Aero X

Η τρέχουσα οικονομική –και όχι μόνο- κατάσταση της Saab είναι τρομακτική. Όμως τα πράγματα θα μπορούσαν να έχουν εξελιχθεί εντελώς διαφορετικά αν οι Σουηδοί ήταν πιο τολμηροί σε ορισμένες κινήσεις τους. Για παράδειγμα το concept car Aero X. Ήταν ένα όμορφο αυτοκίνητο και ίσως μπορούσε να αλλάξει τον ρου της ιστορίας για την Saab, αν έμπαινε εγκαίρως στην παραγωγή.

Citroen GT

Τι θα κάνουμε με την Citroen; Το GT εξακολουθεί να είναι φρέσκο και εντυπωσιακό ενώ από κανέναν δεν πρέπει να διαφεύγει ότι έχει δώσει αρκετά στιλιστικά στοιχεία στο DS3. Το GT είναι ένα υπέροχο supercar και είναι κρίμα που δεν το είδαμε ποτέ στους δρόμους. Η γαλλική φίρμα ισχυρίζεται ότι κάποτε θα βγουν μερικά GT προς πώληση. Λίγα, πολύ λίγα. Πότε (και αν) θα συμβεί αυτό; Κανείς δεν μπορεί να γνωρίζει.

Audi AVUS

Το Audi AVUS εντυπωσίασε τον κόσμο, όταν αποκαλύφθηκε το 1991 στο Σαλόνι Αυτοκινήτου του Τόκιο. Παρά την τεράστια επιτυχία σε αγώνες ράλι κατά τη διάρκεια της προηγούμενης δεκαετίας (1980), στην γκάμα της Audi δεν υπήρχε ένα supercar. Δεκαπέντε χρόνια μετά την παρουσίαση του AVUS η Audi πρόσθεσε στην γκάμα της το R8.

Lancia Stratos Zero

Η αρχική σφήνα. Παρά την εξαιρετικά πρακτικό σχεδιασμό του , το Stratos Zero δεν μπήκε ποτέ στην παραγωγή. Αποτέλεσε όμως πηγή έμπνευσης για σπορ αυτοκίνητα που έμειναν στην ιστορία. Όπως ήταν Lamborghini Countach


Πηγή: http://news247.gr

Aφρικανική...γκολάρα ! (ΒΙΝΤΕΟ)

Δευτέρα, Μαρτίου 12, 2012

Tα 50 φετινά γκολ του Μέσι σε ένα 3λεπτο βίντεο !


Lionel Messis 50 Goals of 1112 in 3 Minutes από kokoretsi

Τα 50 γκολ του Μέσι: 30 στο Πρωτάθλημα, 12 στο Τσάμπιονς Λιγκ, 3 στο ισπανικό Σούπερ Καπ, 2 στο Κόπα Ντελ Ρέι, 2 στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Συλλόγων και 1 στο Σούπερ Καπ (Ευρώπης).

Πέμπτη, Μαρτίου 01, 2012

Φανταστικό γκολ με την βοήθεια του αέρα...(ΒΙΝΤΕΟ)

Όταν η τύχη και ο αέρας συνεργάζονται, μπαίνουν γκολ σαν κι αυτό που πιστώθηκε ο Χένρι Λάνσμπερι στη χθεσινοβραδινή αναμέτρηση της Αγγλίας με το Βέλγιο (4-0) (U21)

Δευτέρα, Ιανουαρίου 09, 2012

Ο Μέσι κατέκτησε για τρίτη συνεχόμενη χρονιά τη Χρυσή Μπάλα (BINTEO)

Το ρεκόρ του Μισέλ Πλατινί ισοφάρισε ο Λιονέλ Μέσι κατακτώντας για τρίτη διαδοχική χρονιά τη «Χρυσή Μπάλα».

Για πάντα στην ιστορία του ποδοσφαίρου θα παραμείνει το όνομα του Λιονέλ Μέσι. Ο Αργεντινός σούπερ σταρ της Μπαρτσελόνα αναδείχθηκε για τρίτη διαδοχική χρονιά καλύτερος ποδοσφαιριστής του κόσμου και ισοφάρισε το ρεκόρ του Μισέλ Πλατινί, ο οποίος είχε κάνει... δική του τη «Χρυσή Μπάλα» το 1984, το '85 και το '86.

Καλύτερος προπονητής για το 2011 αναδείχθηκε ο Πεπ Γκουαρντιόλα, ενώ και ο Σερ Άλεξ Φέργκιουσον τιμήθηκε για την προσφορά του στο ποδόσφαιρο.

Καλύτερο γκολ αναδείχθηκε αυτό του Νεϊμάρ απέναντι στη Φλαμένγκο, με τον Βραζιλιάνο να ξεπερνάει όποιον αντίπαλο βρέθηκε στον δρόμο του!

Η καλύτερη ενδεκάδα για το 2011 έχει ως εξής: Ίκερ Κασίγιας, Ντάνι Άλβες, Ζεράρ Πικέ, Νεμάνια Βίντιτς, Σέρχιο Ράμος, Αντρές Ινιέστα, Τσάμπι Αλόνσο, Τσάβι Ερνάντες, Γουέιν Ρούνεϊ, Λιονέλ Μέσι, Κριστιάνο Ρονάλντο.

Καλύτερη παίκτρια για το 2011 αναδείχθηκε η Χομάρε Σάουα από την Ιαπωνία. Καλύτερος τεχνικός γυναικείας ομάδας αναδείχθηκε ο Ιάπωνας Νόριο Σασάκι.

onsports.gr


Σάββατο, Δεκεμβρίου 10, 2011

24 κλικ στην ιστορία των clásicos


Λίγες ώρες πριν τη σέντρα του 163ου clásico, το Sport24.gr παρουσιάζει μια ιστορική αναδρομή των συναντήσεων Ρεάλ και Μπαρτσελόνα μέσα από 24 φωτογραφικά κλικ.

Μοναδικές ποδοσφαιρικές στιγμές που ξεκινούν από το 1928 και φτάνουν μέχρι τις μέρες μας σε ένα μίνι λεύκωμα με ασπρόμαυρο και έγχρωμο κοντράστ.

Λίγες ώρες πριν τη σέντρα του πρώτου clásico του φετινού πρωταθλήματος της Πριμέρα Ντιβισιόν, το Sport24.gr επιχειρεί μια ιστορική αναδρομή στο μεγάλο ισπανικό ντέρμπι μέσα από 24 φωτογραφικά κλικ. Ψάξαμε το αρχείο μας και διαλέξαμε 12 ασπρόμαυρες και 12 έγχρωμες πόζες που καλύπτουν τη χρονική περίοδο από το 1928 μέχρι σήμερα.

Πανηγυρισμοί, γκολ, προκρίσεις, αποκλεισμοί, επεισόδια, τσαμπουκάδες, αγκαλιές, pasillos και σκληρά μαρκαρίσματα, όλα αυτά ανακατεμένα μαζί με τους Ντι Στέφανο, Μέσι, Ρονάλντο, Μαραντόνα, Μουνιόθ, Ραούλ, Πουγιόλ, Ζιντάν, Γουαρδιόλα, Μουρίνιο, Μπουτραγκένιο και πολλούς άλλους που έγραψαν την ιστορία των clásicos τα τελευταία 80 χρόνια. Και στο τέλος ένα μοναδικό βίντεο που μέσα σε 10 λεπτά περιέχει όλα τα παραπάνω!

1. Το πρώτο κλικ

Πρόκειται για την παλαιότερη φωτογραφία των clásicos. Είναι τραβηγμένη στις 27 Μαΐου του 1928 σε ένα παιχνίδι Μπαρτσελόνα – Ρεάλ στο Les Corts της Βαρκελώνης που τελείωσε ισόπαλο 2-2 και έγινε ένα χρόνο πριν την επίσημη έναρξη της Λίγκας στα πλαίσια ενός ποδοσφαιρικού τουρνουά που τελικά κατέκτησαν οι «μπαλουγκράνα».

2. Το κλικ του θεάματος

Από τα clásicos δεν έλειψαν ποτέ οι θεαματικές προσπάθειες. Όπως αυτό το ακροβατικό βολέ του Εουλόχιο Μαρτίνες που γεννήθηκε στην Παραγουάη και πολιτογραφήθηκε Ισπανός. Ο «Kokito» αγωνίστηκε έξι χρόνια στη Μπαρτσελόνα (1956-62) και πέτυχε 168 γκολ.

3. Το κλικ της ζωής

Λίγες εβδομάδες μετά την επέμβαση για αφαίρεση όγκου από το συκώτι, ο Ερίκ Αμπιντάλ επανήλθε στην αγωνιστική δράση περνώντας ως αλλαγή στα τελευταία λεπτά του δεύτερου ημιτελικού του περσινού Τσάμπιονς Λιγκ. Ολόκληρο το ποδόσφαιρο ένιωσε τη συγκίνηση της επιστροφής του Γάλλου όχι μόνο στα γήπεδα, αλλά στην ίδια τη ζωή.

4. Το κλικ του Θεού

Ο Ντιέγο Μαραντόνα αγωνίστηκε δυο χρόνια στη Μπαρτσελόνα (1982-84), στην πρώτη του ευρωπαϊκή εμπειρία. Πριν φύγει για την Ιταλία και τη Νάπολη, όπου μεγαλούργησε, ο «Θεός» πρόλαβε να αφήσει δείγματα της ποδοσφαιρικής του ευφυΐας στα ισπανικά γήπεδα. Εδώ τον βλέπουμε να δέχεται το δυνατό μαρκάρισμα του Χουάν Αντόνιο Καμάτσο στο Σαντιάγο Μπερναμπέου.

5. Το κλικ του τσαμπουκά

Οι τσαμπουκάδες – tanganas στα ισπανικά – συνοδεύουν τα clásicos εδώ και δεκαετίες. Η ένταση, τα νεύρα, η αντιπαλότητα και η δίψα για τη νίκη, οδηγούν σε σκηνές όπως αυτή του Ζιντάν που έχει «βουτήξει» τον Λουίς Ενρίκε από τα μούτρα σε ντέρμπι του 2003 μέσα στο Σαντιάγο Μπερναμπέου.

6. Το κλικ του αποκλεισμού

Μια από τις σημαντικότερες στιγμές στην ιστορία των clásicos. Ο Βραζιλιάνος Εβαρίστο σκοράρει με κεφαλιά ψαράκι, αφήνοντας τη Ρεάλ Μαδρίτης έξω από το Πρωταθλητριών του 1960-61, διοργάνωση που οι «μερένγκες» είχαν κατακτήσει τα προηγούμενα 5 χρόνια. Ήταν ο πρώτος ευρωπαϊκός αποκλεισμός στην ιστορία της «βασίλισσας».

7. Το κλικ της αναγνώρισης

Η ποδοσφαιρική παράδοση του «pasillo» είναι η ανώτατη μορφή αναγνώρισης της αξίας του αντίπαλου. Εδώ οι παίκτες της Μπαρτσελόνα έχουν σχηματίσει τον διάδρομο μέσα από τον οποίο εισέρχονται στο Σαντιάγο Μπερναμπέου οι «μερένγκες» τον Μάιο του 2008.

8. Το κλικ της χειραψίας

Ο χαιρετισμός των αρχηγών πριν την έναρξη του αγώνα συμβολίζει την υπόσχεση ενός παιχνιδιού στα πλαίσια του fair play και από τις δυο πλευρές. Εδώ βλέπουμε την χειραψία των Nogués και Quincoces σε clásico της περιόδου 1940-41 στο γήπεδο Les Corts της Βαρκελώνης, που έληξε με νίκη 3-0 των γηπεδούχων.

9. Το κλικ της μοναξιάς

Σε ένα εκπληκτικό φωτογραφικό ενσταντανέ, η κάμερα έχει «αιχμαλωτίσει» σε όλο του το μεγαλείο το κοντράστ των φίλαθλων στην κερκίδα από τη μία και τη «μοναξιά» του Ρονάλντο από την άλλη. Μια μοναξιά που γίνεται αβάσταχτη μετά την ήττα (0-2) από τη Μπαρτσελόνα μέσα στο Σαντιάγο Μπερναμπέου (2010).

10. Το κλικ του διαιτητή

Ο Ισπανός διαιτητής Ορτίθ ντε Μεντιμπίλ απέκτησε τη φήμη του «μαδριδίστα», όταν σε clásico του 1966 κράτησε 11 λεπτά καθυστέρηση, στη διάρκεια των οποίων η Ρεάλ πέτυχε το μοναδικό γκολ της συνάντησης. Ο ίδιος δικαιολογήθηκε, υποστηρίζοντας ότι είχε σταματήσει το ρολόι του! Τρία χρόνια αργότερα, πάλι σε ντέρμπι, έδειξε σέντρα σε γκολ της Μπαρτσελόνα υπό τις διαμαρτυρίες των «μερένγκες» (φωτό), τους οποίους αποζημίωσε στο 87’ σφυρίζοντας ανύπαρκτο πέναλτι υπέρ του Χέντο.

11. Το κλικ του αίματος

Οι τραυματισμοί είναι μέσα στο πρόγραμμα. Όπως εδώ ο Πουγιόλ που αιμορραγεί μετά από χτύπημα που δέχτηκε από αντίπαλο σε clásico στο Σαντιάγο Μπερναμπέου (2005).

12. Το κλικ του γύπα

Ο Εμίλιο Μπουτραγκένιο έδωσε το προσωνύμιό του στην πιο χαρισματική ομάδα της Ρεάλ μετά τους περίφημους «γιε γιε» των Πίρι και Χέντο το ’60. Η «γενιά του γύπα» έγραψε τη δική της ιστορία στη δεκαετία του ’80 πρωταγωνιστώντας σε Ισπανία και Ευρώπη. Εδώ, ο «Μπουίτρε», ίσως ο παίκτης της Ρεάλ που απολαμβάνει του μεγαλύτερου σεβασμού από το αντίπαλο στρατόπεδο, σε μια μονομαχία του με τον Αλεσάνκο (1990).

13. Το κλικ του Special

Ο Μουρίνιο δεν θα μπορούσε να λείπει από τα κλικ των clásicos. Ο Πορτογάλος μέσα στους πρώτους 12 μήνες της παραμονής του στη Μαδρίτη έχει μια καθόλου κολακευτική συλλογή από αρνητικά αποτελέσματα στα ντέρμπι με την Μπαρτσελόνα. Από το περσινό 5-0 μέχρι το φετινό Σούπερ Καπ (από όπου και η φωτογραφία), ο Special One έχει καταφέρει να πάρει μόνο μια νίκη (σε 7 ματς) απέναντι στους «μπλαουγκράνα», αυτή στον τελικό του Κυπέλλου.

14. Το κλικ του Γκουρουθέτα

Σε ένα από τα μεγαλύτερα διαιτητικά σκάνδαλα σε clásico, ο διαιτητής Εμίλιο Γκουρουθέτα στον προημιτελικό του Κυπέλλου του 1970, σφύριξε πέναλτι μια ανατροπή του Βελάθκεθ από τον Ριφέ που έγινε ένα μέτρο έξω από την περιοχή. Η Μπαρτσελόνα που νικούσε 1-0 και προσπαθούσε να ανατρέψει το 0-2 του πρώτου αγώνα, έχασε κάθε ελπίδα και ο αγώνας διακόπηκε λόγω της συνεχούς ρίψης αντικειμένων από την κερκίδα του Καμπ Νόου.

15. Το κλικ της ευγένειας

Στον τελικό του Κυπέλλου του 1983 στη Σαραγόσα, η Μπαρτσελόνα πήρε τη νίκη και το τρόπαιο με γκολ του Μάρκος στο τελευταίο λεπτό. Αμέσως μετά τη λήξη, ο Σούστερ κατευθύνθηκε προς την κερκίδα της «Ρομαρέδα» που βρίσκονταν οι φίλαθλοι της Ρεάλ και τους αφιέρωσε συνεχόμενες «butifarras», κάτι που αρκετά χρόνια αργότερα επανέλαβε και ο δικός μας Ζιοβάνι. Πάντα στο όνομα της ευγένειας!

16. Το κλικ του Νουρέγιεφ

Στην πρώτη του επίσκεψη στο Σαντιάγο Μπερναμπέου, τον Φεβρουάριο του 1974, ο ιπτάμενος Ολλανδός κατεύθυνε μαεστρικά τους «μπλαουγκράνα» και πέρασε στο πάνθεον των ηρώων της Μπαρτσελόνα με το θριαμβευτικό 0-5. Ο Γιόχαν Κρόιφ αποτελεί σήμερα συνώνυμο της σύγχρονης ιστορίας του καταλανικού συλλόγου.

17. Το κλικ της ανατροπής

Η φωτογραφική κάμερα μας δίνει ένα εντυπωσιακό «κλικ» στην ανατροπή του Μέσι από το φάουλ του Πέπε (2009). Τα clásicos διαχρονικά είναι γεμάτα από φάσεις με τάκλιν, ανατροπές και δυνατά μαρκαρίσματα που συχνά ξεπερνούν τα αθλητικά πλαίσια.

18. Το κλικ των θρύλων

Δυο από τους μεγαλύτερους θρύλους των clásicos, ο «Γάτος του Μαρακανά» Άντονι Ραμαγέτς και το «Ξανθό Βέλος» Αλφρέδο ντι Στέφανο σε μονομαχία τους στη δεκαετία του ’50. Ο μεγαλύτερος τερματοφύλακας της Μπαρτσελόνα και ο μεγαλύτερος επιθετικός της Ρεάλ έγραψαν τη δική τους – τεράστια – ιστορία στο ισπανικό ντέρμπι.

19. Το κλικ του ταυρομάχου

Πιστός στην καταγωγή του και την παράδοση της Ανδαλουσίας, ο Σέρχιο Ράμος πανηγυρίζει την κατάκτηση του Κυπέλλου (2011) κρατώντας ένα «καπότε» με το οποίο πραγματοποιεί ταυρομαχικές «verónicas» στον αγωνιστικό χώρο του Μεστάγια.

20. Το κλικ του Βαλβέρδε

Μπορεί ο Ερνέστο Βαλβέρδε να μην αγωνίστηκε ποτέ σε ισπανικό clásico στην «μπλαουγκράνα» διετία του (1988-90), όμως ήταν παρών σε μια από τις σημαντικότερες φωτογραφίες, αυτήν της κατάκτησης του Κυπέλλου Ισπανίας του 1990 με το 2-0 απέναντι στη Ρεάλ. Ήταν ο πρώτος εγχώριος τίτλος του Γιόχαν Κρόιφ ως προπονητή της Μπαρτσελόνα.

21. Το κλικ της νίκης

Ο απώτερος σκοπός σε ένα clásico ανεξαρτήτως διοργάνωσης, σε όποια κατάσταση και αν βρίσκονται οι δυο αντίπαλοι, είναι πάντα και μόνο η νίκη. Και όταν έρχεται, πανηγυρίζεται έξαλλα, όπως εδώ από τον Γουαρδιόλα η πρόκριση στον τελικό του Τσάμπιονς Λιγκ (2011).

22. Το κλικ του Μουνιόθ

Από τους 20 παίκτες και προπονητές που έχουν περάσει από την Ελλάδα και έχουν αγωνιστεί στο παρελθόν σε Ρεάλ ή Μπαρτσελόνα, ο Βίκτορ Μουνιόθ είναι ο ρέκορντμαν συμμετοχών σε clásicos. Έχει πάρει μέρος σε 13 ισπανικά ντέρμπι πρωταθλήματος, χωρίς να υπολογίσουμε άλλες διοργανώσεις.

23. Το κλικ των αρχηγών

Οι δυο εμβληματικοί αρχηγοί σε μια συμβολική αγκαλιά πριν την έναρξη του clásico (2009). Ραούλ και Πουγιόλ είναι πλέον ταυτόσημες έννοιες με τη Ρεάλ και τη Μπαρτσελόνα. Ο απόλυτος ορισμός του «capitán».

24. Το κλικ της μπάλας

Οι μεγάλοι πρωταγωνιστές στα clásicos είναι οι παίκτες και η μπάλα. Στο εντυπωσιακό ενσταντανέ με το οποίο ολοκληρώνονται τα 24 κλικ, βλέπουμε τον συνδυασμό του Μέσι και της «στρογγυλής θεάς». Η καλύτερη υπόσχεση για θέαμα!

Όλες οι ασπρόμαυρες φωτογραφίες βρίσκονται στο λεύκωμα «Barca vs Madrid, clássics que fan historia» της Mundo Deportivo.

Βίντεο: Στιγμές από τα clásicos μεταξύ Ρεάλ Μαδρίτης και Μπαρτσελόνα. Δείτε το, έχει τα πάντα!




Στιγμές από τα... clasicos by Naisbit

Το φιλί του Κάρολ στον Φαμπιάνσκι! (ΒΙΝΤΕΟ)

Ένα απίστευτο fail βιντεο κάνει θράυση στο ιντερνετ στο οποίο ο επιθετικός της Λίβερπουλ, Κάρολ φιλάει στο στο στόμα τον τερματοφύλακα της Άρσεναλ Φαμπιάνσκι, όχι στην πραγματικότητα αλλά στο FIFA 2012.

Δείτε το βίντεο: